Advaita Vedanta

home > teksten > archief

Nergens heen

Omdat je er al bent, hoef je nergens heen
In onze westerse maatschappij is het normaal dat je, om iets te bereiken, je best moet doen. Op school, met een sport, later in je werk, in je relatie, enzovoorts. Het woord "normaal" bevat het woord "norm". Iemand die normaal is, voldoet dus aan de norm. Nu is het heel goed mogelijk dat je keurig aan alle normen voldaan hebt en toch niet gelukkig bent. Er blijft een bepaalde ongerustheid over, het gevoel dat er iets niet klopt, een bepaald tekort. Als gevolg daarvan ga je op zoek.

En vroeg of laat loop je tegen de een of andere oosterse school op. Zen, Tantra, Yoga, Advaita, Boeddhisme. Vooral in de jaren 60 en 70 was het een modeverschijnsel. Zelfs in de muziek was het te horen (Flower Power). In de jaren 80 en 90 raakten de oosterse wijsheden weer uit de mode, en werd het meer in de richting van therapie gezocht. Werken aan jezelf.

Al die tendensen zijn duidelijk waarneembaar en geven aan dat er iets fundamenteels ontbreekt. En als je dan toevallig met Advaita in aanraking komt, is het niet meer dan logisch dat je dat op precies dezelfde manier benadert als je altijd geleerd is, namelijk: hoe meer je je best doet, hoe beter of hoger het eindresultaat. Nu is het paradoxale dat je van een Advaita leraar te horen krijgt: "Stop met hollen en leer te kijken! Je zoekt jezelf aan de buitenkant, in het veranderlijke. Daar is het niet te vinden." Je denkt in het begin natuurlijk dat je dat ook wel kunt leren, dus ga je boeken lezen, mediteren en dergelijke. Allemaal met in je achterhoofd het idee dat je er dan wel komt. Maar het is geen kwestie van ergens komen, het gaat er veel meer om dat je ontdekt dat je er al bent. Zien dat je er al bent, is genoeg. En dan houdt het zoeken op.

Het kan heel goed zijn dat je dan evengoed nog andere dingen wilt leren, bijvoorbeeld hoe je piano moet spelen, want je wordt niet apathisch van die realisatie. Integendeel, alle energie die eerst ging zitten in het zoeken, is beschikbaar voor iets anders. Dus het zoeken naar jezelf verdwijnt, maar initiatieven om dingen te ondernemen blijven gewoon opkomen. En daar kun je dan naar hartelust aan toegeven.