|
home > teksten
> archief
Frustratie
"Ik begrijp er niets meer van!"
Je bent gewend om datgene wat je hoort in je hoofd in te delen, te
vatten in denksystemen en logische constructies. Bij Advaita ontdek
je dat dat ontoereikend is om te ontdekken wie je bent. Het gevolg
daarvan is frustratie, omdat je het niet kunt begrijpen. Dat woord
'begrijpen' geeft aardig weer wat er aan de hand is. Je wilt iets
'begrijpen', vasthouden, en dat lukt maar niet. Zodra je het probeert
te begrijpen, ontglipt het je. Het middel dat je gebruikt om te begrijpen
is namelijk niet daartoe geëigend: het denken. Het begrijpen
van het denken is alleen op verstandelijk niveau, en een verstandelijke
realisatie is geen realisatie. Er zijn gewoon wat denkbeelden bijgekomen.
Bij Advaita gaat het niet om het vergaren van boekenkennis of het
uit je hoofd leren van rijtjes. Het gaat er veel meer om dat je gaat
kijken zonder meteen conclusies te trekken.
Kijken zonder conclusies te trekken, zonder iets te willen begrijpen
(Krishnamurti noemt het keuzeloos gewaarzijn), is moeilijker dan je
denkt. Kun je naar iets simpels als een stoel kijken, zonder dat meteen
het etiket 'stoel' in je gedachten komt? Kortom; kun je het ervaren
zoals het is, zonder er een plaatje uit het verleden bij te halen?
Kun je dat 'leren', keuzeloos gewaarzijn? Is het te oefenen?
Gewaarzijn hoeft niet geoefend te worden, je bent al gewaar. Dit gewaarzijn
is moeiteloos en onmiddellijk.
|