|
home > teksten
> archief
Zoeker
Veel mensen zijn op zoek. In de hoop dat ze ooit op een dag iets zullen
vinden waardoor het zoeken ophoudt. Waar wordt naar gezocht? Naar
geluk, plezier, bevrediging, enzovoort. Is dat eenmaal gevonden, dan
is men gelukkig, voor een kort moment. Hoe kan dat? Omdat het doel
vervuld is, misschien? Dan zouden rijke mensen gelukkig moeten zijn,
maar dat is heel vaak niet zo. Zodra het doel bereikt is, wordt namelijk
een nieuwe uitdaging gezocht. Je referentiekader schuift mee, en het
doel komt weer verder te liggen. Nog rijker, machtiger, gelukkiger.
Het lijkt op roeien naar de horizon. Het gras aan de andere kant is
altijd groener.
Let eens op het volgende: wanneer je jezelf een doel stelt, treed
er een projectiemechanisme op. Je hebt de situatie zoals hij nu is
en de geprojecteerde ideale situatie. Wanneer de geprojecteerde situatie
bereikt is, houdt het projecteren even op, maar niet voor lang. Er
wordt al snel een nieuw doel gesteld. Je geluk heeft niet te maken
met het bereikte doel, maar met het ophouden van het projectiemechanisme!
Door de voortdurende aandacht die je geeft aan het projecteren zie
je dat echter niet. Je ziet ook niet dat de situatie zoals hij nu
is, het beste is dat er op dit moment kan gebeuren. Wanneer het in
je vermogen ligt om het nu te accepteren, zonder dat er een 'iemand'
is die accepteert, wordt het projecteren minder belangrijk. Het is
maar net waar je je aandacht op richt. Het leven vindt nu plaats,
maar door je geobsedeerdheid met alle doelen die je jezelf stelt,
mis je nou net alle dingen die NU vlak voor je neus verschijnen.
|