Advaita Vedanta - Jan Koehoorn - Archief: Nut. Wat heb je er aan?

Nut

Wat heb je er aan?
Niets! Tenminste, de persoon heeft er niets aan. Als je begint met Advaita, denk je misschien dat je er beter van kunt worden. Je wordt er geen beter mens van. Het enige wat er gebeurt is dat je inzicht kunt krijgen in wat je bent. Niets meer en niets minder. Als je eenmaal duidelijk gezien hebt wat je bent, verliest de persoonlijkheid zijn illusoire realiteitswaarde. Er valt niets te halen, want je hebt alles al. Er valt wél van alles te verliezen; alle onjuiste informatie over wie of wat je bent verdwijnt. Daarin zijn weinig mensen geïnteresseerd misschien, maar er is een kleine groep mensen, die zich afvraagt: "Is dit nou alles? Wat heeft het voor zin om geboren te worden, een tijdje te leven, en dan weer te verdwijnen? Wie of wat ben ik eigenlijk?"

Voor die groep mensen is Advaita bedoeld. Advaita vraagt van jou om zelfonderzoek te doen. Het gaat niet om aannemen op gezag, of geloven wat je krijgt voorgeschoteld. Het gaat niet om veel boeken gelezen hebben, of veel kennis opdoen. Het gaat puur om informatie uit de eerste hand, wat je nu direct kunt zien. Het enige dat je weet, je enige kapitaal, is dat je weet dat je bent. Daarin kan niet getwijfeld worden, want om te twijfelen, moet je er reeds zijn. Dit gevoel dat je er bent ken je al vrij lang, het is er geweest zolang je je kunt herinneren. Concentreer je op dat gevoel, verblijf erin, mediteer erop als je wilt. En ga dan dieper; wat je wezenlijk bent, ligt vlak achter dat gevoel. Waar is dat 'ik ben' in opgekomen? Wat was er eigenlijk voordat dat gevoel opkwam? Als je werkelijk wilt ontdekken wat je wezenlijke natuur is moet je je alleen die vragen stellen. Het is niet eens zo moeilijk, maar je denken staat erop het als moeilijk te ervaren.

Laat je daarom niet afleiden door het denken dat alles ingewikkeld probeert te maken. Het denken springt van de hak op de tak. Richt je alleen maar op het 'ik ben' en waar het vandaan komt. Hoe serieuzer je dat aanpakt, hoe makkelijker het gaat. Shri Nisargadatta Maharaj zei altijd: "In de woestijn graaf je niet een heleboel kleine putjes om water te vinden, je graaft er één die diep genoeg is!" Hou je dus alleen maar bezig met die ene vraag: "Wie (of wat) ben ik eigenlijk?"