Advaita Vedanta

home > teksten > archief

Meditatie

Over meditatie wordt zo nogal het een en ander beweerd. Je zou er rustig van worden, het denken zou tot stilstand komen, je zou in een hogere bewustzijnstoestand terechtkomen en misschien ga je nog wel zweven ook... Dus daar gaan we dan: sfeertje scheppen, de lichten laag, een kaarsje aan, wierookje erbij. Zitten in een onmogelijke houding en nergens aan denken. Gebeurt er al wat? Ja, mijn benen beginnen te slapen. Oh nee, ik mocht nergens aan denken! Oh shit, nou zit ik te denken dat ik nergens aan mag denken, dus dat is ook denken. Nou ja, al doende leert men. Als ik dit elke dag een half uurtje doe zal het met een maandje wel beter gaan. Is het half uur eigenlijk al om? Als ik te lang blijf zitten, mis ik straks mijn favoriete Tv-programma. Volgens mij doe ik het nog niet zo erg best. Ik zal nog maar eens aan mijn guru vragen of ik het wel goed doe.
Tja, dan schiet het niet erg op, natuurlijk. een boek over meditatie doorbladeren, dan maar. Oh kijk: meditatie bestaat uit vier stappen. Aandacht, concentratie, contemplatie, meditatie. Nou, die aandacht is al moeilijk. Ik kan mijn aandacht geen 5 seconden bij hetzelfde onderwerp houden. Concentreren lukt ook niet al te best en van contemplatie en meditatie snap ik nog niks.

Mediteren is niet iets wat geleerd hoeft te worden. Het is geen vaardigheid die met oefening verkregen kan worden. Meditatie is ook geen toestand waar je in terecht kunt komen en waar je weer uit kunt gaan. Je merkt al, dat het gemakkelijker is om te beschrijven wat meditatie NIET is, dan wat het WEL is.

Wat is het dan wel? Meditatie is het opmerken van het altijd aanwezige. Door al die dingen in het waarnemingsveld, zoals bijvoorbeeld gedachten en gevoelens, vergeet je de altijd aanwezige achtergrond, die je bent. Er worden door het denken imaginaire scheidingen, verdelingen aangebracht in alles wat zich aan je voordoet.

"Dit ben ik, en dat ben ik niet..."

"Ik wil het zo en zo, maar de werkelijkheid is anders..."

Die scheidingen zorgen voor spanningen, en om die spanningen op te lossen, ga je op zoek naar denksystemen (bijvoorbeeld meditatie) die de problemen kunnen doen verdwijnen. Het tragikomische is dat denksystemen de schijnbare scheidingen in het leven hebben geroepen, en nu ga je met diezelfde denksystemen proberen de boel weer recht te trekken!

Het enige dat je hoeft te doen, is jezelf herinneren wie je bent: De tijdloze, ruimteloze mogelijkheid voor wat dan ook. Alles wat zich daarin voordoet is een afspiegeling van jezelf. Zie dat in, dan is er ook onmiddellijk meditatie.