Advaitaforismen

Als je niet weet dat je de waarheid zelf bent, ga je proberen haar na je toe te halen

Verlichting: weten dat je niet kunt ingrijpen en je toch niet machteloos voelen

Veel mensen worstelen met problemen, maar de worsteling IS het probleem.

Herkennen is simpele dingen zien in ingewikkelde structuren.
Uitleggen is ingewikkelde structuren simpel vertellen
Dus zodra iemand iets simpels ingewikkeld probeert te maken
weet je dat het niet echt is
en dan heb je niet met kunst, of liefde te maken

Kunst is de ultieme combinatie van binnen en buiten het gareel lopen

Gevoelens kun je niet vasthouden of opkroppen
Dat sommige gevoelens op elkaar lijken, wil niet zeggen dat ze hetzelfde zijn
Als je dat denkt ben je als iemand die langs het strand loopt en zegt: "Hee, daar heb je die golf van gisteren weer"
Bekijk daarom niet elk gevoel "als nieuw" ,maar weet dat het werkelijk nieuw is

Aangezien je de waarheid zelf bent, kun je haar niet in pacht hebben

Je kunt niet de bezitter zijn van wat je al bent

De wereld is mijn uitstraling

Heb je het idee dat je overal moeite voor moet doen?
Dan ben je een zoeker.
Zie je dat alles vanzelf gaat?
Dan ben je gerealiseerd.
Kun je het verschil uitleggen?
Dan ben je een guru.
Doen deze verschillen er niet toe voor je?
Dan ben je Mij

Personen zijn helemaal niet oninteressant. Als je tenminste tot de essentie van die persoon doordringt.

Het laatste dat je wilt, is verlichting.
Dan heb je namelijk geen slag om de arm meer.

Twijfelloosheid wordt nogal eens verward met arrogantie, en andersom

Zoekers kunnen niet ophouden met zoeken
Vinders kunnen niet ophouden met vinden

Iets weten, is iets kennen, is iets waarnemen, is acceptatie, is "het laten gebeuren", is "in het nu zijn"

Ik weet het ook niet

Het woord 'tijdwinst' vind ik het gekste woord wat er ooit is uitgevonden.
Alsof je tijd op kunt sparen

Als je wilt dat iemand "jouw verhaal" serieus neemt,
ga dan zeker niet naar een guru

Veel gehoorde vraag: "Wat wil je worden?"

Zelfrealisatie wil niet zeggen
Dat je verandert van iemand die het niet weet
in iemand die het wel weet

`

Iemand die tot het uiterste gaat om zichzelf te vinden
ontdekt dat hij/zij geen iemand is.

Je weet dat Sinterklaas een illusie is
Toch vier je het nog steeds
Met het leven is het precies zo

"Ergens bij willen horen", betekent
dat je de illusie van afgescheiden zijn
nog niet doorzien hebt

Gespannenheid vindt plaats in TOTALE ontspanning

Overgave is geen opgeven of een opgave

Aan "jezelf zijn", zijn geen voorwaarden verbonden.

Iedereen kent de Waarheid. Maar bijna niemand herkent haar als zodanig.

Macht is een afspraak. Kracht is je wezen.

Accepteren is eigenlijk hetzelfde als waarnemen. Je kunt het niet "doen".

Een serieuze zoeker transcendeert eerst het denken, dan het zijn, dan het zien.

Acceptatie loopt altijd volledig synchroon met het NU.
Het is dan ook niet mogelijk om iets achteraf te accepteren.

Populaire kreet onder spirituele zoekers:
"Het mág er zijn..."
Onzin! Iets ís er, of het nu van jou mag of niet.

Men zegt wel eens: "Wat je zegt, ben je zelf..."
Wat je ziet, hoort, voelt, ruikt, proeft en denkt, ben je OOK zelf. Dat wordt nogal eens vergeten.

Als alles "goed" gaat, is dat niet aan Advaita te danken
Als alles "fout" gaat, is het ook niet de schuld van Advaita
Dingen gebeuren gewoon

Iets laten, is hetzelfde als iets doen.

De essentie van een leugen is Waarheid

Beschrijvingen zijn nooit toereikend.
Daarom zijn er synoniemen.

"If you love somebody, set them free"
Wat een onzin!
Iedereen IS reeds vrijheid en IS reeds liefde.

Liefde komt niet "van twee kanten"
Liefde bevat beide kanten.

Ik kan je met een gerust hart op het verkeerde been zetten,
want je had toch al geen poot om op te staan.

Een zoeker is eigenlijk
een spirituele hypochonder
Hij denkt dat hij van alles mankeert
Maar in werkelijkheid is er niets aan de hand

Wonderlijk:
Identificatie, afgescheidenheid en angst
ervaar je als continu, maar
vreugde, liefde en plezier
beschouw je als van voorbijgaande aard.

Je kunt alleen zoeken
als je al weet wat je wilt vinden.

Ze zeggen wel eens:
"Je kunt niet alles hebben."
Ik zou daaraan toe willen voegen:
"Maar je kunt wel alles ZIJN."

Ik zie alleen maar mezelf,
daarom wil ik niets ver"anderen".

Realisatie:
de onmogelijkheid om "iets" te zijn,
laat staan "iemand".

Doe net, alsof je iets zeker weet.
99 procent van de mensen zal je volgen.

Als er geen proberen is
kan er ook niets mislukken

Realisatie is een TOTAAL gezichtsverlies

De regisseur zit óók in de film
en is dus eigenlijk een acteur.

Het grootste misverstand,
is denken dat 'dingen' continu zijn.

Re-creatie kan niet.

Bij de geboorte wist ik niets
En die geboorte gaat nog steeds door

Het ene NU is niet specialer dan het andere

Men zegt: "Gedeelde smart is halve smart"
Maar zonder verdeling is er geen smart

Als er geen lijden is, is er ook geen medelijden
Als er passie is, is er ook compassie

Zoeken is denken dat er buiten Jou
nog iets anders bestaat

Je kunt niets missen

Vooruitzien en terugkijken
is allebei onmogelijk.

Wat blijft er over van een schaduw
die op zoek gaat naar de zon?

Het aannemen van een 'houding' werkt niet.

Perfecter dan nu, is onmogelijk.

Totaal verwelkomen van wat er is
is precies hetzelfde als totaal afscheid nemen
In dit verwelkomen ontbreekt degene
die verwelkomt of afscheid neemt

Iets naars probeer je weg te houden
omdat je denkt dat het iets anders is dan jezelf
Iets leuks probeer je vast te houden
omdat je denkt dat het iets anders is dan jezelf
Als je ziet dat je alles bent
valt er niets vast te houden of weg te duwen